Rozdział 4

- J-jak to mnie z-znasz? -wymamrotał Niall jąkając się, loczek tylko uroczo się zaśmiał.
- Pracujesz w klubie, jestem tam barmanem. -zachichotał i poklepał blondyna po ramieniu.- Co ty taki wystraszony? Przecież cię nie zgwałcę. -zażartował na co Horan wymusił tylko sztuczny uśmiech, skinął głową.
- Przepraszam, ale się śpieszę. -wymamrotał szybko Niall i odbiegł od Harry'ego. Pobiegł do swojego ulubionego miejsca. Usiadł na ławeczce nad wodą i zaczął się w nią wpatrywać, podciągnął kolana pod brodę i westchnął cichutko. Przychodził tam zawsze kiedy chciał pobyć sam albo miał jakiś problem. To miejsce wiele dla niego znaczyło, przypomniało mu się jak przychodził tutaj z rodzicami dopóki nie zginęli w wypadku samochodowym. Rodzice Nialla wracali z przyjęcia od swoich przyjaciół, wpadli w poślizg i uderzyli w drzewo. Zginęli na miejscu.
Horan przetarł szybko oczy rękawem bluzy czując napływające do oczu łzy. Rozejrzał się dookoła, zauważył jakąś parę trzymającą się za rękę. Kiedy podeszli bliżej w mężczyźnie rozpoznał swojego szefa, Zayna. Telefon Malika zaczął wibrować, wtedy Niall zauważył na twarzy towarzyszącej mu kobiety grymas. Odwrócił szybko głowę i założył kaptur nie chcąc zostać zauważonym.

Perrie miała już dość tego, że kiedy chce spędzić z Zaynem chociaż chwilę zawsze coś musiało im przeszkodzić. Zdenerwowana odeszła od niego i usiadła na ławce obok blondyna, który szybko odwrócił głowę w przeciwnym kierunku. Blondynka westchnęła cicho pod nosem i wyciągnęła telefon, napisała do swojej przyjaciółki Eleanor z prośbą o spotkanie. Spojrzała na Nialla i uniosła lekko brew ku górze. Zayn widząc gdzie "uciekła" jego dziewczyna szybko podszedł do ławki i usiadł po środku Horana i Edwards. Objął Perrie ramieniem i cmoknął ją w usta szepcząc aby nie gniewała się na niego. Niall wstrzymał na chwilę oddech, gryzł mocno dolną wargę aż w końcu zaczęła delikatnie krwawić. Starł krew rękawem od bluzy i westchnął po czym szybko wstał przez przypadek ukazując swoją twarz Zaynowi i Perrie.

- Luke? Co tutaj robisz? -Mulat zilustrował go wzrokiem, Horan spojrzał na niego lekko wystraszony i cofnął się krok w tył.

- Um..ja? Nic takiego. -wymamrotał szybko i spojrzał na blondynkę, która dziwnie mu się przyglądała.- Muszę iść, pa. -mruknął szybko i odbiegł od zakochanych, pobiegł prosto do swojego schronienia.

Zayn i Perrie zaskoczeni dziwnym zachowaniem Nialla więc poszli za nim. Byli w szoku kiedy zobaczyli, że blondyn wchodzi do opuszczonego budynku gdzie nocowała większość bezdomnych. 

- Perrie idź do domu. -mruknął Zayn i puścił dłoń swojej narzeczonej, na co ona tylko zmarszczyła brwi i odeszła. Mulat wszedł do budynku, pierwsze co zauważył to blond czupryna wystająca zza koca. Podszedł do niego i dźgnął go lekko palcem w bok na co Niall błyskawicznie się zerwał.

- P-pan Zayn? -wymamrotał jąkając się, Podrapał się po karku i odsunął się lekko. 

- Dlaczego mi nie powiedziałeś, Luke? -szepnął Malik i podszedł do blondyna, objął go ręką w pasie na co Horan zadrżał. -Mogłeś mi powiedzieć.

________________________________________________

Hejka x

Powracam do Was z kolejnym rozdziałem:)

Mam nadzieje, że Wam się spodobał, zapraszam do komentowania x

Pozdrawiam.

Rozdział 3

Kiedy w końcu przybiegła ochrona i wyprowadziła mężczyznę z klubu Zayn podszedł do Nialla i mocno go objął, blondyn natomiast wtulił się mocno w niego i uspokoił się. Czuł się bezpiecznie w ramionach Malika mimo tego, że nie znał go za dobrze.

Mulat odsunął się minimalnie od blondyna i spojrzał w jego oczy. 

- Wszystko dobrze? - szepnął aby się upewnić i pogłaskał delikatnie policzek chłopaka, na co Niall zadrżał. Skinął delikatnie głową i szybko odbiegł od Zayna, wybiegł z klubu a następnie pobiegł do swojego "mieszkania" zostawiając zszokowanego Mulata samego na środku korytarza. 

Perrie czekała zniecierpliwiona na Zayna, który wrócił do domu z dwu godzinnych opóźnieniem. Blondynka podeszła do niego i zaczęła się kłócić z Malikiem, on jednak cały czas myślał o słodkim i uroczym blondynie. Z transu wyrwała go jego narzeczona, która lekko nim wstrząsnęła. 

- Boże, Zayn co sie z tobą dzieje do cholery? - krzyknęła i tupnęła nogą patrząc na niego wściekła, chłopak tylko wzruszył ramionami i ignorując ją poszedł do łazienki gdzie wziął długą i ciepłą kąpiel. Kiedy wszedł do sypialni Edwards już słodko spała, więc położył się po cichu obok i również dość szybko zasnął. 

Rano Niall obudził się dość wcześnie, ogarnął się szybko i wyszedł na miasto. Chodząc po parku wpadł na Harry'ego, barmana i również przyjaciela Zayna. Loczek spojrzał na niego i uśmiechnął się lekko ilustrując chłopaka wzrokiem.

- Hej, ty jesteś Luke, prawda? - uniósł brew i poszerzył swój uśmiech na co blondyn skinął głową. Westchnął słysząc to imię i zadrżał lekko. Nie mógł się przyznać jak ma naprawdę na imię i nazwisko od kiedy jego dane ukazały się w gazecie po jego napadzie na mały sklepik osiedlowy. W końcu musiał z czegoś żyć, ale i tak nikt by go nie zrozumiał.

- Um, tak to ja. - mruknął i podrapał się po karku patrząc na Styles. - Znamy się? 

- Ja Cię znam. - zanucił loczek na co Niall od razu zamarł.

_____________________________________________________________

Na początku chciałam przeprosić, że dopiero teraz dodaje rozdział, ale miałam remont:(

Mam nadzieje, że mi wybaczycie x

Pozdrawiam x

Rozdział 2

Malik wrócił do domu po godzinie, zdjął buty oraz swoją marynarkę po czym poszedł do kuchni. Zjadł coś po czym wziął szybko prysznic i położył się na łóżku w sypialni. Przyzwyczaił się już do samotnych wieczorów spędzonych przed telewizorem. Jego narzeczona pracowała do późna w swojej własnej firmie. Była chorobliwie zazdrosna o Zayna, bała się, że pozna w jednym ze swoich klubów jakąś inną dziewczynę. Oczywiście Malik nikogo do tej pory nie poznał i był wierny swojej narzeczonej. Zasnął wtulony w poduszki kiedy skończył się jego ulubiony serial.

Blondyn obudził się dość późno, szybko się przygotował i wyszedł do swojej nowej pracy. W klubie był pół godziny przed rozpoczęciem pracy, stresował się jak nigdy dotąd. Wszedł do jednej z garderób i przebrał się. Wyszedł na swoją małą scenę i zaczął swój występ. 

Mulat stanął przy barze wpatrując się w dość podniecający taniec blondyna. Podobało mu się jak niebieskooki kręci swoimi biodrami w rytm muzyki, w tym samym czasie pozbywając się swoich ubrań. Na przyglądaniu się striptizerowi przyłapał Zayna jego pracownik, a zarazem jego przyjaciel Harry. Zaprzyjaźnił się z nim już odkąd Styles zgłosił się do pracy jaki barman. Miał piękne, szmaragdowe tęczówki i bujne, brązowe loczki za którymi szalały kobiety. 

- Malik, czemu mu się tak przyglądasz? -Zaśmiał się melodyjnie szatyn dźgając Zayna palcem w ramię na co ten błyskawicznie się odwrócił.

- Um, ja..Sprawdzam czy się nadaje. -Wymamrotał szybko i się zarumienił na co loczek znów się zaśmiał. 

- Jaasne. -przeciągnął i poruszył zabawnie brwiami. Jasne, w blondynie było coś takiego niezwykłego. Zayn nie mógł oderwać od niego wzroku, jednak starał się nie wpatrywać się cały czas w irlandczyka. W końcu miał już narzeczoną z którą miał zamiar spędzić resztę swojego życia.

Kiedy blondyn w końcu zakończył swój występ zszedł ze sceny i poszedł do swojej garderoby, przebrał się i poprawił włosy. Westchnął głośno na myśl, że znów musi wrócić do opuszczonego budynku gdzie nocuje większość bezdomnych. Wyszedł z pomieszczenia kiedy do ściany przyparł go nieznajomy mężczyzna i od razu wpił się w jego usta. Horan próbował go odepchnąć lecz ten był za silny, wsunął dłoń pod bluzkę Nialla. Niebieskooki pisnął przerażony i zacisnął powieki, czuł jak po jego policzkach zaczynają spływać łzy. Poczuł jak mężczyzna się od niego odrywa a kiedy otworzył oczy zobaczył Malika kopiącego nieznajomego w brzuch. Zakrył twarz swoim swetrem, rozpłakał się jeszcze bardziej. 

_______________________________________________________

Hejka, a więc oto rozdział 2:)

Wiem, że jest beznadziejny, ale może chociaż trochę Wam się spodoba. Pisałam go przez godzinę wymyślając co ciekawego może się stać, aż w końcu wpadłam na pomysł o napaści na Nialla:)

Mam nadzieje, że rozdział Wam się spodobał, liczę na miłe komentarze.

Pozdrawiam x

Rozdział 1

Blondyn chodził po ulicach Londynu zmarznięty i wygłodzony. Odkąd wyszedł z domu dziecka nie miał pieniędzy na nic, musiał prosić o nie przypadkowych przechodniów. W końcu trafił pod jakiś tłoczny klub w dość rozrywkowej części miasta. Wślizgnął się do klubu niezauważony i zasłonił oczy kiedy poraziły go światła kolorowych reflektorów. Przeszedł obok tłumu ludzi i zatrzymał się na chwilę kiedy zobaczył karteczkę naklejoną na oknie klubu, która informowała o poszukiwaniach striptizera. Niall wiedział, że to może być jego jedyna szansa aby w końcu zacząć normalnie żyć. Chłopak zerwał karteczkę z okna i przedostał się na ciemny korytarz, który prowadził (jak sądził) do biura szefa tego całego klubu. Ruszył przed siebie ignorując tym samym obściskujące się pary. Stanął przed wielkimi, dębowymi drzwiami i zapukał dwa razy. Kiedy usłyszał odpowiedz, wszedł niepewnie do środka.

Mulat siedział przy swoim biurku popijając kawę kiedy usłyszał pukanie do drzwi, po chwili do pomieszczenia wszedł dość niski blondyn z błękitnymi tęczówkami jak ocean. Podszedł powoli do biurka Malika jakby bał się, że go wyrzuci. 

- Dobry wieczór. -mruknął cicho blondyn i wystawił z stronę Zayna dłoń.- Nazywam się...Luke Black i jestem tutaj w sprawie pracy. -Niall nie chciał zdradzić swojego prawdziwego imienia i nazwiska, był już znany z drobnych kradzieży policji (w końcu musiał się jakoś odżywiać). Malika dość zdziwiło, że taki przystojny i młody chłopak zgodzi się na pracę jako striptizer w jednym z jego klubów. Zayn był bardzo bogaty, po śmierci swoich rodziców dostał bardzo duży spadek. Oczywiście nie po swoich biologicznych rodzicach. Chłopak wychowywał się w domu dziecka od małego aż w końcu zaadoptowali go. Zilustrował wzrokiem blondyna i powrócił do jego błękitnych tęczówek.

- Witam, naprawdę jest pan zainteresowany pracą w tym klubie? -Mulat uniósł brew i zaśmiał się cicho pod nosem, na co Horan nieco się zdziwił. Nie widział nic złego w tańczeniu prawie nago w jednym z klubów, w prawdzie bał się, ale to było nieważne w tym momencie.

- Um, tak. -Pokiwał szybko głową i zagryzł nerwowo dolną wargę.

- A więc dobrze, jestem Zayn Malik i jestem właścicielem tego klubu. -Zayn uścisnął lekko jego dłoń, Niall kojarzył to imię i nazwisko ale nie mógł sobie przypomnieć skąd. Liczyło się teraz dla niego aby dostać tą pracę i zacząć w końcu normalnie żyć. Dogadał się z Zaynem w sprawie swojej pracy po czym wyszedł zadowolony z biura. Zaczynał swoją pracę od jutra. Wrócił do swojego schronienia, wziął zimny prysznic i zasnął na jednym z materaców.

_______________________________________________________

Pierwszy rozdział już za mną. Szczerze powiedziawszy myślałam, że będzie gorzej. Liczę na jakieś miłe komentarze z waszej strony:)

Pozdrawiam x

Prolog

Nigdy nie zapomnę tego dnia kiedy odebrali mi mój cały świat, mojego najlepszego przyjaciela z którym znałem się od momentu, w którym znalazłem się w domu dziecka. Najgorszy dzień w moim życiu. Pamiętam dobrze jak wchodziliśmy razem na drzewa, bawiliśmy się w rycerzy - to były niezapomniane chwile. Lecz pewnego dnia do sierocińca przyjechała dwójka dorosłych ludzi i zabrali mi go, Zayn'a Malika...